Kumusta po kayo mga kapanalig. Mejo natagalan po bago ako nakapagpost kasi mejo may pinagkaabalahan lang ngunit tuloy po ngayon ang aking pagsagot sa mga katanungan mula ngayon,, salamat sa mga nagpapadala ng kanilang mga tanong , suliranin.....
Dear Kimmy,
Ako'y nagmahal, nasaktan at pinilit bumangon muli sa kinasadlakan. Sa katunayan ang istorya ng aking pag-ibig ay isang kamartiran, bigkas ng aking mga kaibigan, ngunit sa akin ito'y tunay.
Masaya ang panahon na nakasama ko ang aking kasintahan. OO, minahal ko siya higit pa sa aking sarili. Ngunit pinili niya akong pakawalan, sambit na ito'y payo ng kanyang nakakatandang kapatid upang mapagbigyang tuon ang aral sa pag-aabugasya.
Lumipas ang mga buwan pati na rin ang sakit na nararamdaman. Ninaiis kong maging kaibigan niya. Ngunit aking nalaman, kanyang panuring, ang aming naging relasyon ay isang "misinterpretation" at aking pagkakamali. Hindi ako tanga, kaya kong ilahad ang katunayan ng walang kasinungalingan.
Ngayon, hindi ko alam kung nasa puso ko pa rin ang pag-ibig na naramdaman sa pagkat matinding galit na lang ang aking nadarama. Ang pagiging matagumpay higit pa sa kanyang matatamo ang ang aking layunin. Balang araw, pag-sisisihan niyang ako'y sinaktan.
Dear Kimmy, masama ba na ikimkim ko ang puot na aking nadarama o masmakabubuti na ito'y piliting kalimutan na lamang?(na hindi ko naman talaga magagawa.)
Anna Amelia Lot
___________________
Dear Miss Amelia Lot,
Maraming salamat sa pagbahagi ng iyong kwentong pag ibig. UUnahin kong punain ang iyong pagtukoy ukol sa paglimot ng karanasang umibig ka at nasaktan. Sasabihin ko sa yo that the past whether it is painful or happy must not be forgotten.. for it is not the past that matters but what matters is how it would impact your life in the future. We must always be grateful when we are hurt for these are lessons that teach us where we have gone wrong. Napakahalaga na makita natin kung saan tayo nagkakamali.. not because to remind us na di na natin uulitin ito or fall to the same mistake again but to learn to be grateful sa ating Panginoon for giving us another chance to make things right.. probably on your case to fall in love with better people.. Alam mo pag sinasarhan tayo ng Diyos ng pintuan ay laging may isa pang iniwang bukas o bubuksan pa lamang. Ang problema lamang ay minsan tayo ay we tend to look at the closed door obsesively that we fail to see the better opportunity given by our Lord. Nwei ikaw teh ay di dapat pakabitter.. nakakahiya ka parang high school ang emote mo... it is not how matured people deal with it.. matured people get up and thank that source of pain for somehow touching your life--sharing memories---- with you at one point in your life.. wag ka maniwala sa paghhihiganti drama ng mga teleserye.. feel mo ata ikaw si marimar na babalik at gaganti.. nono no.. e ano mapapala mo? is it just to sate your childish ego?
muli maraming salamat.. mabuhay ka..
Kimmy
Dear Kimmy,
Ako'y nagmahal, nasaktan at pinilit bumangon muli sa kinasadlakan. Sa katunayan ang istorya ng aking pag-ibig ay isang kamartiran, bigkas ng aking mga kaibigan, ngunit sa akin ito'y tunay.
Masaya ang panahon na nakasama ko ang aking kasintahan. OO, minahal ko siya higit pa sa aking sarili. Ngunit pinili niya akong pakawalan, sambit na ito'y payo ng kanyang nakakatandang kapatid upang mapagbigyang tuon ang aral sa pag-aabugasya.
Lumipas ang mga buwan pati na rin ang sakit na nararamdaman. Ninaiis kong maging kaibigan niya. Ngunit aking nalaman, kanyang panuring, ang aming naging relasyon ay isang "misinterpretation" at aking pagkakamali. Hindi ako tanga, kaya kong ilahad ang katunayan ng walang kasinungalingan.
Ngayon, hindi ko alam kung nasa puso ko pa rin ang pag-ibig na naramdaman sa pagkat matinding galit na lang ang aking nadarama. Ang pagiging matagumpay higit pa sa kanyang matatamo ang ang aking layunin. Balang araw, pag-sisisihan niyang ako'y sinaktan.
Dear Kimmy, masama ba na ikimkim ko ang puot na aking nadarama o masmakabubuti na ito'y piliting kalimutan na lamang?(na hindi ko naman talaga magagawa.)
Anna Amelia Lot
___________________
Dear Miss Amelia Lot,
Maraming salamat sa pagbahagi ng iyong kwentong pag ibig. UUnahin kong punain ang iyong pagtukoy ukol sa paglimot ng karanasang umibig ka at nasaktan. Sasabihin ko sa yo that the past whether it is painful or happy must not be forgotten.. for it is not the past that matters but what matters is how it would impact your life in the future. We must always be grateful when we are hurt for these are lessons that teach us where we have gone wrong. Napakahalaga na makita natin kung saan tayo nagkakamali.. not because to remind us na di na natin uulitin ito or fall to the same mistake again but to learn to be grateful sa ating Panginoon for giving us another chance to make things right.. probably on your case to fall in love with better people.. Alam mo pag sinasarhan tayo ng Diyos ng pintuan ay laging may isa pang iniwang bukas o bubuksan pa lamang. Ang problema lamang ay minsan tayo ay we tend to look at the closed door obsesively that we fail to see the better opportunity given by our Lord. Nwei ikaw teh ay di dapat pakabitter.. nakakahiya ka parang high school ang emote mo... it is not how matured people deal with it.. matured people get up and thank that source of pain for somehow touching your life--sharing memories---- with you at one point in your life.. wag ka maniwala sa paghhihiganti drama ng mga teleserye.. feel mo ata ikaw si marimar na babalik at gaganti.. nono no.. e ano mapapala mo? is it just to sate your childish ego?
muli maraming salamat.. mabuhay ka..
Kimmy
No comments:
Post a Comment